Tiña, ante a alma, a escuridade da súa sombra. Entrei na súa cavidade vocal, no tubo dixestivo. E, co fedor da iñorancia, da paranoia, da carroña e dos anos perdidos, souben que entraba en Galiza (no cadáver de Galiza), cun cadaleito de nubes grises.
No hay comentarios:
Publicar un comentario